La recherche proposée ici est le fruit de treize ans de recherches sur le terrain en Irān et en Afghanistān. Ce travail, le premier du genre dans ce secteur de la recherche scientifique, et qui aborde le monde sassanide sous l’angle des systèmes fortifiés, l’auteur propose, une présentation de l’Empire sassanide, les sources de son histoire, la toponymie, les forces et les faiblesses de ce vaste empire, les emprunts et les synthèses fondés sur ses relations tant avec l’espace des steppes qu’avec l’occident romano-byzantin. Les architectures fortifiées sont la conséquence de l’art de la guerre chez les Sassanides, leur stratégie, leurs techniques, leurs innovations militaires. La répartition des vestiges repérés, leur adaptation au relief, sont mises en relation tant avec la géographie, la topographie qu’avec les différentes unités territoriales existantes. L’analyse met en exergue les périodes clés de l’architecture militaire sassanide, du IIIe siècle à la conquête arabe du VIIe siècle, en insistant sur un IIIe siècle héritier des techniques parthes puis influencé par l’ingénierie romaine, un VIe siècle au cours duquel se développent les grandes forteresses-refuges sur les reliefs, enfin le moment de la conquête arabe et de la résistance rurale. La lecture des 260 sites étudiés met en relief les spécificités de l’architecture fortifiée sassanide, les matériaux, les formes et les adaptations au milieu naturels, à la sècheresse et aux tremblements de terre.
PhD en histoire et archéologie des systèmes militaires antiques et du Moyen Âge, Jean-Claude VOISIN est chercheur associé à l’Université Saint-Joseph de Beyrouth (Liban) et membre de la Société Asiatique (Paris). L’auteur parcourt le Proche et le Moyen-Orient depuis 25ans, du Liban à l’Afghanistān. Ces missions de prospections ont fourni la matière du fonds photographique Voisin, déposé à la photothèque de la Bibliothèque Orientale à Beyrouth. Il est l’auteur de nombreux articles scientifiques et d’ouvrages consacrés à cette région du monde.
Military Architecture in the Sasanian Empire
The present study is the fruit of thirteen years of field research in Iran and Afghanistan. This work, the first of its kind in this sector of scientific research, approaches the Sasanian world from the angle of military systems. The author offers an image of the Sasanian Empire, the sources of its history, toponymy, the strengths and weaknesses of this vast empire, and its borrowings and syntheses based on its relations both with the space of the steppes and with the Roman-Byzantine West. The fortified architectures are the consequence of the art of war among the Sasanian, and their strategies, techniques, and military innovations. The distribution of the identified remains and their adaptation to the relief are related to the geography, topography and different existing territorial units. This analysis highlights the key periods of Sasanian military architecture, from the 3rd century to the Arab conquest of the 7th century, emphasizing a 3rd century heir to Parthian techniques then influenced by Roman engineering, a 6th century during which the great fortresses-refuges develop on the reliefs, finally the moment of the Arab conquest and the rural resistance. An analysis of the 260 sites studied here highlights the specificities of Sasanian fortified architecture and its materials, forms and adaptations to the natural environment, droughts and earthquakes.
Jean-Claude Voisin, PhD in history and archeology of ancient military architecture in the Middle Ages, is an associate researcher at Saint-Joseph University in Beirut (Lebanon) and a member of the Asiatic Society (Paris). The author has traveled throughout the Near and Middle East for 25 years, from Lebanon to Afghanistan. These exploratory missions provided the material for a photography collection in the photography library of the Oriental Library in Beirut. Voisin is the author of numerous scientific articles and books devoted to this region of the world.
معماری نظامی در امپراتوری ساسانی اولین رویکردها
پژوهش ارائه شده ، حاصل سیزده سال تحقیق میدانی در ایران و افغانستان است. در این پژوهش که اولین اثر در نوع خود در این بخش از تحقیقات علمی محسوب میشود و از زاویه سیستم های نظامی به جهان ساسانی میپردازد، نویسنده ارائهای از امپراتوری ساسانی، منابع تاریخی آن، نامگذاری، نقاط قوت و ضعف این امپراتوری وسیع، تقلید ها و ترکیببندیهایش بر اساس روابط آن با مناطق استپ ها و با مناطق غربی رومی-بیزانسی را مطرح میکند. این استحکامات ماحصل مهارت جنگی ساسانیان، راهبرد، فنون و ابداعات نظامی آنها می باشد.
پراکندگی بقاهای شناسایی شده وانطباق آنها با حاشیه ها وانحناهای ارتفاعات نه تنها با جغرافیا و توپوگرافی بلکه با سازماندهی حکومتی زمان نیز هماهنگی دارد. این تحلیل، دورههای کلیدی معماری نظامی ساسانی، از قرن سوم تا فتح اعراب در قرن هفتم را عرضه می دارد وخصوصا تاکید آن بر قرون سوم و ششم می باشد : در ابتدا قرن سوم ، وارث فنون اشکانی که خود در آن دوره تحت تأثیر مهندسی رومی بوده است و سپس گسترش سازمان قلعههای پناهگاهی بزرگ بر فراز ارتفاعات درطی قرن ششم و دوره فتح اعراب و توسعه مقاومت روستایی.
تحلیل و بررسی 260 مکان مورد مطالعه، ویژگیهای معماری ساسانی، مصالح، فرمها و سازگاری با محیط طبیعی، خشکسالی و زلزله را آشکار میسازد.
ژان کلود ووازن دارندهی مدرک دکترای تاریخ و باستانشناسی سیستمهای نظامی باستان و قرون وسطی، محقق دانشیار در دانشگاه سنت جوزف بیروت (لبنان) و عضو انجمن آسیایی پاریس است. نویسنده به مدت 25 سال به خاور نزدیک و خاور میانه، از لبنان تا افغانستان، سفر کرده است. این مأموریتهای اکتشافی، بن مایهی مجموعه عکاسی که در کتابخانه عکس کتابخانه شرقی در بیروت نگهداری میشوند را فراهم کردهاند. وی نویسنده مقالات و کتاب های علمی متعددی است که به این منطقه از جهان اختصاص دارند.
